Καλωσήρθατε στον ιστότοπο Evripides Art Gallery

Παρακαλώ συμπληρώστε το mail σας, σε περίπτωση που επιθυμείτε να λαμβάνετε το newsletter μας.

Eγκαινιάσθηκε η έκθεση ζωγραφικής της Λίλας Παπούλα στην Evripides Art Gallery

 

Με ιδιαίτερη θέρμη υποδέχθηκε το φιλότεχνο κοινό τη νέα έκθεση ζωγραφικής της Λίλας Παπούλα, «Σ τοίχοι που έκρυβαν το πρόσωπό μας», στην Evripides Art Gallery, η οποία θα διαρκέσει έως τις 9 Δεκεμβρίου 2017.

 

Ο τίτλος της έκθεσης, εμπνευσμένος από τους στίχους του Μανόλη Αναγνωστάκη, περικλείει την αίσθηση της απώλειας αλλά και της ελπίδας, αντικατοπτρίζοντας μια πραγματικότητα σχεδόν μεταφυσική. Τόποι οικείοι και συνάμα ανοίκειοι, αποτυπώνονται ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας αλλοτινής εποχής, αποτελώντας τη συνέχεια της προηγούμενης ενότητας έργων της «Ό,τι απέμεινε».

 

Από την δεκαετία του΄80, η εικαστικός, με την διεισδυτικότητα που την διακρίνει, άρχισε να φωτογραφίζει τοίχους ερειπωμένων σπιτιών, με στόχο να κρατήσει ζωντανή την αίσθηση της πρώτης ματιάς. Άδεια δωμάτια, σκουριασμένες σκάλες, φωταγωγοί, ξεχαρβαλωμένα ντουλάπια, μετουσιώθηκαν σε ζωγραφική ως «θραύσματα μιας εσωτερικής τοιχογραφίας».

 

Όπως η ίδια επισημαίνει: «Πάντα με γοήτευε αυτό το εσωτερικό παιχνίδι με τον χρόνο και τον τόπο, ανάμεσα στο άλλοτε, στο τώρα και στο μετά, στο εδώ και στο αλλού, στο μέσα και στο έξω, στο είναι και στο δεν είναι. Έτσι, δουλεύοντας με εικόνες από το παρελθόν αναζητούσα και μερικές φορές ανακάλυπτα καινούριες διαδρομές που με οδηγούσαν στο παρόν».

 

Η ανθρώπινη παρουσία, ακόμη κι όταν δεν καταγράφεται ζωγραφικά, υπάρχει πάντα ως υπαινιγμός, μέσα στην αφήγηση του έργου της Λίλας Παπούλα.

 

Ο Ιστορικός Τέχνης και Επιμελητής του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπόλης, υπογραμμίζει στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση :

 

«(…) Μέσα από μια διαδικασία αφαίρεσης, υπερβαίνει την αναπαράσταση και την ψυχρή περιγραφή, διερευνά την πλαστική συγκρότηση και τις νοηματικές προεκτάσεις της ζωγραφικής της, απομονώνει τα στοιχεία εκείνα που κατευθύνουν στην ποιητική μεταμόρφωση του πραγματικού, μεταδίδουν και διατηρούν ατόφια την πρωταρχική συγκίνηση με τις έννοιες του χρόνου και της μνήμης να συμπλέκονται σε αδιάσπαστη ενότητα.

 

Ο θεατής βρίσκεται μπροστά σ’ ένα ιδιότυπο σύμπαν, ένα περιβάλλον μοναξιάς, αδιατάρακτης ηρεμίας και σπαρακτικής σιωπής –φασματικές σκηνογραφίες και ακινητοποιημένες παρουσίες που επιβάλλονται με ένταση. Τα έργα, στον πυρήνα των οποίων βρίσκεται ο άνθρωπος –παρών μέσα στην απουσία του– αποπνέουν μια αδιόρατα ρομαντική, μελαγχολική διάθεση, τα ερείπια που απεικονίζονται έχουν τον χαρακτήρα του τελεσίδικα εγκαταλειμμένου και της επιτελεσμένης φθοράς με τα ανεξίτηλα στίγματα της κοινότοπης περιπέτειας τους διαμέσου των καιρών».

 

Στη λαμπερή βραδιά των εγκαινίων παρευρέθηκαν καταξιωμένοι εκπρόσωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, Ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καθώς και πολλοί εικαστικοί και φίλοι της καλλιτέχνιδας, που είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τη νέα της δουλειά.

 

Η έκθεση πλαισιώνεται από φωτογραφίες, καθώς και ένα video της καλλιτέχνιδας, που εξιστορούν την πορεία της δουλειάς της, η οποία παρουσιάσθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ., στο πλαίσιο της 6ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, «Φαντασιακές Εστίες».

 

Διάρκεια Έκθεσης 9 Nοεμβρίου έως 9 Δεκεμβρίου 2017