Καλωσήρθατε στον ιστότοπο Evripides Art Gallery

Παρακαλώ συμπληρώστε το mail σας, σε περίπτωση που επιθυμείτε να λαμβάνετε το newsletter μας.

Έκθεση Ζωγραφικής: «Γιώργος Κουβάκις Επιλογή/Selection 1986-2017»

Εγκαίνια: Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017 

Ώρα: 20:00

Διάρκεια Έκθεσης: 5 Οκτωβρίου έως 4 Νοεμβρίου 2017

 

Η ανεξάντλητη σε δύναμη εικαστική γραφή του Γιώργου Κουβάκι, που κινείται με δεξιοτεχνία ανάμεσα στην παράδοση και στις σύγχρονες αναζητήσεις, κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον κοινού και κριτικών για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, παρουσιάζεται στην έκθεση ζωγραφικής «ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΒΑΚΙΣ ΕΠΙΛΟΓΗ/SELECTION 1986-2017», η οποία εγκαινιάζεται την Πέμπτη 5 Οκτωβρίου στις 20.00 στην Εvripides Art Gallery.

 

Τα περισσότερα έργα της έκθεσης παρουσιάζονται για πρώτη φορά, προσφέροντας την δυνατότητα στον θεατή να παρακολουθήσει την εξέλιξη της δουλειάς, τις επιρροές, τους συνεχείς πειραματισμούς στα υλικά, την τόλμη στις επικαλύψεις, την υποκειμενική αισθητική προσέγγιση και τους διαδοχικούς αυτοσχεδιασμούς του εικαστικού με την ιδιότυπη πλαστικότητα.

 

Ο Γιώργος Κουβάκις, επηρεασμένος από την βυζαντινή παράδοση της γενέτειράς του Θεσσαλονίκης, διακρίνεται για την αμεσότητα και την εκφραστική του δεινότητα, καθώς στο πλαίσιο ενός προσωπικού σουρεαλισμού, εικονογραφεί τους προβληματισμούς της εποχής μας, μιας εποχής με περισσότερους φόβους, παρά ελπίδες.

 

Η ζωγραφική του αποτελεί πράξη ενεργητική, καθώς δεν επιβεβαιώνει το γνώριμο, αλλά επαυξάνει το δικαίωμα της παρατήρησης και του ονείρου. Ταυτόχρονα, το έργο του χαρακτηρίζεται από μεταφυσική σε υφή τραγικότητα, ενώ η πολυσύνθετη, αινιγματική και ταυτόχρονα πρόσφορη σε πολλές ερμηνείες εικαστική του γραφή αποτυπώνει ένα είδος παλίμψηστου της ανθρώπινης μοίρας, στην πιο άμεση και συνάμα στην πιο δραματική υπόστασή της.

 

Άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους, οι τρεις θεματικές ενότητες των έργων που παρουσιάζονται στην έκθεση, αποκαλύπτουν τον πλουραλισμό της γραφής του Γιώργου Κουβάκι, ενώ παράλληλα χαρακτηρίζονται από την αμεσότητα της έκφρασης και το πλήθος των υπαινιγμών τους.

 

Στην πρώτη ενότητα, ο καλλιτέχνης συνοψίζει μέσα σε μικρές συνθέσεις, εικόνες θύμησης χωρίς ωραιοποίηση, εμβαθύνοντας στην μοναδικότητα της ανθρώπινης φύσης. Μέσα στα μικρά τους πλαίσια, οι εικόνες αυτές αποκτούν μια ιδιαίτερη πυκνότητα, απεικονίζοντας την μνήμη του ζωγράφου, που λειτουργεί σωρευτικά, συνδυάζοντας με γόνιμο τρόπο ρεαλιστικές τάσεις, όσο και αφηρημένες διατυπώσεις.

 

Έπονται οι κορμοί, της δεκαετίας του ’90 μια ενότητα- σταθμός στην εικαστική δημιουργία του Κουβάκι, στο πλαίσιο της οποίας, επιδεικνύει το αέναο παιχνίδι του μη παραστατικού με το παραστατικό, αλλά και την συνθετική του δεξιοτεχνία στις χαρακτηριστικά απέριττες συνθέσεις. Δημιουργώντας, επίπλαστες και περίτεχνες υφές αντικατοπτρίζει την υλική υπόσταση των δέντρων, ενώ πίσω από τις υπαινικτικές σιωπές των δεντροστοιχιών, κρύβονται αιώνια μυστικά του μικρόκοσμου της φύσης και του μακρόκοσμου του σύμπαντος.

 

Από την αυστηρή γραμμικότητα των κορμών περνά την δεκαετία του 2000 σε μια μεγάλη και επίσης καθοριστική ενότητα έργων με σχεδιαστικές αποτυπώσεις περίτεχνων σχημάτων, εν είδει ιδεογράμματος, που ο ίδιος αποκαλεί «παιχνίδια» (LUD) από την λατινική ορολογία ludus. Το κάθε μοτίβο είναι αυθύπαρκτο, απόλυτα εγκλωβισμένο μέσα στο δικό του σύμπαν, αποτέλεσμα συνεχούς επεξεργασίας αρχικών παιγνίων -σχεδίων, μέσω της οποίας προκύπτουν σχήματα και σχεδιαστικοί συνδυασμοί που παραπέμπουν σε αυτόνομες γλυπτικές φόρμες.

 

Όπως επισημαίνει η Ιστορικός Τέχνης Λουΐζα Καραπιδάκη στον πρόλογο του καταλόγου, που συνοδεύει την έκθεση : «Τα κύρια χαρακτηριστικά στοιχεία στο έργο του Κουβάκι είναι η παλίμψηστη χρήση υλικών και χρωμάτων και η αφαίρεση με την έντονη γεωμετρική προσέγγιση και τη δραστική επέμβαση στις ύλες, από το χρώμα, το χαρτί ως και την ίδια τη ζωγραφική επιφάνεια. Το τυχαίο δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό στις συνθέσεις του γιατί στην εύθραυστη ισορροπία των έργων-γραφών του είναι σαφές ότι υπερτερεί η επιλεγμένη αισθητική της αφαίρεσης με καθοδηγούμενη προεπιλογή στο σχήμα, στο χρώμα, μέχρι και στην τελική διάρθρωση. Η εικαστική ταυτότητα της γραφής του επιφέρει την αίσθηση μιας συνεχούς κινητικότητας και έντασης, καθώς από τις αφηγήσεις του διαχέεται η εντύπωση της μετατόπισης, της μετατροπής, της αλλοίωσης και της μεταβλητότητας και των συνεχών εναλλαγών που προσφέρουν πολλαπλές οπτικές στον θεατή».